تبلیغات
من ینتظر - نکات جلسه 11- سوره مبارکه مسد

مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُواْ مَا عَاهَدُواْ اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضىَ‏ نحَْبَهُ وَ مِنهُْم مَّن یَنتَظِرُ

نکات جلسه 11- سوره مبارکه مسد

نویسنده :manyantazer
تاریخ:یکشنبه 31 فروردین 1393-02:56 ب.ظ

بسم الله الرحمن الرحیم

الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد وَعَجِّل فَرَجَهُم

 یازدهمین جلسه تدبر در قرآن به سوره مبارکه ی مسد اختصاص داشت. در این جلسه دو آیه ی اول سوره مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

و اما خلاصه ی نکات مطرح شده در خصوص آیات اول و دوم سوره ی مبارکه ی مسد:

1- معنی واژه ی تب، خسران و هلاکت، دوام خسران و تهی دستی از همه ی خیرات است.

2- تبت یدی، به معنی بی نتیجه شدن عمل و بی اثر شدن عمل فرد است.

3- در آیه ی اول سوره، دو بار از واژه ی «تب» استفاده شده است. « تَبَّتْ یَدا أَبِی لَهَبٍ وَ تَبَّ » در این خصوص حضرت علامه در تفسیر المیزان چنین توضیح داده اند که: «"ید" در آیه نیز به معناى لغویش نیست، بلكه كنایه است از قدرت آدمى، چون دست در انسان عضوى است كه مقاصدش به وسیله آن انجام مى‏شود، و بیشتر كارهاى آدمى را به دست او نسبت مى‏دهند، و تباب و خاسر شدن دست به معناى بى‏نتیجه شدن اعمال آدمى، و بلكه نتیجه معكوس دادن آن است، و یا به عبارت دیگر به معناى باطل شدن اعمال او و به نتیجه نرسیدن آن است، به طورى كه زحماتش هدر رود و مورد استفاده‏اش قرار نگیرد، این معناى تباب دست انسان بود. و معناى تباب خود آدمى، خسران او در نفس و حاق ذاتش است، به طورى كه از سعادت دائمیش محروم شود، و این همان هلاكت دائمى او است.»

به این ترتیب از متن تفسیر المیزان چنین استنباط می گردد که اولین واژه ی «تب» در آیه به بی نتیجه شدن اعمال ابولهب و خسران و بی نتیجه ماندن تلاش وی اشاره دارد و دومین واژه ی «تب»  به خسران او در نفس و ذاتش اشاره دارد به طوری که از سعادت دائمی اش محروم می گردد.

4- مهمترین گیر و مشکل آدم ها در این است که غنی شدن را در مال و کسب می بینند در حالی که کسی که غنی می کند خداست.

5- کسی که فکر می کند اگر فلان خانه یا فلان ماشین را داشته باشد به آرامش می رسد، این فکر غلط است و هیچ گاه با مال و ماشین نمی تواند به آرامش برسد. خدا این تفکر و این نگرش را نفی می کند.

6- حضرت علامه در خصوص آیه ی 2 چنین می فرمایند: « معناى آیه به هر حال این است كه مال ابو لهب و عملش و یا اثر عملش دردى از او دوا نكرد و به نفرین خدا و یا قضاى او، هم دچار تباب و خسران نفس شد و هم تباب و خسران دو دستش.»

«محمد مالکی»



نوع مطلب : 111- سوره مبارکه مسد 

داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.




Admin Logo
themebox Logo